Yeni bir yıla girerken hepimiz biraz umut ararız. Ama umut, süslü sözlerde değil; yan yana gelen omuzlarda, tutuşan ellerde, birlikte yere basan adımlarda yeşerir. Bu topraklar hayatın her türlü soğuğunu gördü. Ayazını da, yoksulluğunu da…Ama bu yollar hiçbir zaman yalnız yürünmedi. Cilveloy Nanayda, tam da bunun ezgisidir: Neşeyle direnmenin, düşmeden ayakta kalmanın hikâyesi. Yeni yıl, hatırlamak için bir vesiledir: Birlikte olursak, hiçbir kış uzun sürmez.
Yıl, 1800’lerin sonu…
Dağ başı Murgul.
Soğuk, sadece hava değil;
hayatın kendisi.
Bakır ocakları kurulur.
Emekçiler gün ağarmadan düşer yollara.
Ormana giderler, odun kesmeye.
Nefes alırsın, ciğerin donar.
Her söz buhar olur, dudakta kalır.
Soğuk öyle derinden işler ki kemiğe,
üşümek; yoksulluğun susarak bağıran hâline dönüşür.
Bir gün,
gençlerin elleri birleşir.
Ayaklar yere vurur,
ses dağlara çarpar:
Nayda… Nayda… Nanayda…”
Isınmak için başlayan hareket,
bir anda neşeye, ritme, umuda dönüşür.
Yorgunluk unutulur,
soğuk geri çekilir.
Direnişin neşesi doğar.
…
Gürcü kızlar görür bu oyunu…
Adımlarına cilve,
gözlerine ışık ekler.
Oyun olur,
düğünlere taşar,
köy meydanlarına yayılır.
Soğukta ısınmak için atılan adımlar,
birlikte olmanın türküsüne dönüşür.
Sözler çoğalır,
diller katılır.
Gürcü’sü, Laz’ı…
Hep bir ağızdan,
hep bir yürekten:
Tek başına değil,
yan yana…
omuz omuza.
…
İşte Cilveloy Nanayda bunu anlatır:
Umudu yitirmeden,
neşeyle direnmenin mümkün olduğunu.
Toprağa,
suya,
komşuya,
hatıraya sahip çıkmanın
şarkılı, danslı, içten bir yolunu.
Bağırmadan.
Kırmadan.
Dökmeden.
Ama
eğilip bükülmeden.
Cilveloy Nanayda demek,
“yalnız değiliz” demektir.
Buradayız…
birlikteyiz…
vazgeçmeyeceğiz…
demektir.
…
Murgul’un soğuğunda doğan bu ritim,
yıllar sonra göç yollarında halkın yoldaşı olur.
Yıl, 1920’lerin başı…
Yitirilmiş yurtlardan savrulan halklar,
ezgilerini valiz gibi yanlarına alır.
Göçle sınanırlar
ama çözülmezler.
Acılar değişir,
diller değişir,
ama umutlarının ritmi korunur.
Birlik,
işte o ritmin içinde taşınır.
Bir zamanların
“birlikte ısınma” hâli,
Sapanca’da
“birlikte var olma”ya dönüşür.
…
21 nci yüzyıl
Küresel hız,
yerel bağları inceltir.
Sokaklar daralır,
ilişkiler zayıflar.
Toprakla bağımız gevşer,
suyumuz ticarileşir.
Eskiden bir tas çorbayla kurulan dostluklar,
şimdi ekran arkasında unutulur olur.
Ama…
Cilveloy Nanayda hâlâ Sapanca’dadır.
Hayatın soğuğuna karşı
aynı çağrıyı yineler:
Birlikte mümkündür.
Yeni yıl,
hatırlamak için bir vesile:
Birlikte olursak,
hiçbir kış uzun sürmez.